... e as abellas puideron coa col...

Porque en Cora as coles, ademais de berzas para as galiñas, tamén dan abellas...

A quen nos di RADICAIS!!!

Do xornal Terras de Santiago collín esta imaxe que aparece no espazo Historias de Icía e avoa e que lle debemos a Sabela Arias...

FELIZ ANO 2010 A TODOS/AS

Xa van alá 4 meses desde a miña última publicación en "Cousas de Margosiña" pero hoxe, a piques de rematar o ano, non podía pasar sin facer unha nova entrada para desexarvos a todos/as (de aquí e de alá, altos e baixos, rubios e morenos e tamén "pelivermellos", mozos e mozas, nenos e nenas...) un FELIZ ANO 2010 e como non se me ocurría outra forma convoquei unha manifa. Aquí vos deixo a foto da cabeceira

Rap da lingua!

Creado polo grupo Migallas quere contribuir ao uso do galego por todos e todas...

O xardín!!!

Sacarlle as herbas ao xardín era un dos cometidos deste verán...
Si, xa sei, xa debería estar feito... É verdade, pero no seu tempo eu andaba con outras cousas na cabeza e non tiven tempo...
Pouco a pouco, máis ben, moi pouco a pouco vou tratando de poñerlle traza pero con este verán que temos eu saco as herbas por un lado e o sol e maila chuvia encárganse de que volvan a nacer rapidamente... que se lle vai facer, así é a Natureza!
Na foto poden verse os resultados do meu traballo...

Os fogos do Apostolo!!!

Este ano os fogos do Apostolo corrían a cargo dunha pirotecnia italiana...
Ían ser os mellores se podía ler nos xornais...
Despois non foi para tanto,. Como novidade, polo menos para min, a presenza dun enorme globo que semellaba o planeta Terra e que estivo alá no alto mentres duraron os fogos.
Faltaron os 2 chupinazos que indican o fin da tirada e houbo outros erros...
Cada quen terá a súa opinión pero para min non foron os mellores.

Con ojos de abuelo...

Xa algunha vez falei neste blog da miña admiración polas viñetas de Tonucci, foi con ocasión da edición do libro "40 años con ojos de niño"
Hoxe volvo a traelo ata aquí porque ven de publicar un novo libro de viñetas: "Con ojos de abuelo".
Non fai falla decir que logo estará nas miñas mans... e novamente volvo a convidar a quen non as coñeza a botarlle un ollo, vale a pena!