No comezo do novo curso escolar...

É certo que en tempos de crise todos e todas temos que arrimar o ombreiro... pero o que está a pasar en educación non é de recibo: por un lado redúcese o profesorado e por outro tíranse ó lixo milleiros de libros totalmente válidos...
Alguén quere explicarmo???
Os xornais falan dun inicio de curso normal mais non deben estar ben informados... porque no instituto da Illa os pais van substituir ós seus fillos nas aulas o vindeiro luns, no IES de Brión dimite o seu equipo directivo como medio de protesta e de seguro que non son os únicos... porque outros colexios e institutos vénse na obriga de xuntar alumnos de distintos cursos, deixar sin atención especializada a alumnos que a requiren...
A normalidade?... - eu non a vexo.
Aínda en tempos de crise a aposta debía ser unha EDUCACIÓN de CALIDADE... pero parece que non todos opinan o mesmo...
... e así nos vai...

Rap da lingua!

Creado polo grupo Migallas quere contribuir ao uso do galego por todos e todas...

Con ojos de abuelo...

Xa algunha vez falei neste blog da miña admiración polas viñetas de Tonucci, foi con ocasión da edición do libro "40 años con ojos de niño"
Hoxe volvo a traelo ata aquí porque ven de publicar un novo libro de viñetas: "Con ojos de abuelo".
Non fai falla decir que logo estará nas miñas mans... e novamente volvo a convidar a quen non as coñeza a botarlle un ollo, vale a pena!

EU ENTÉNDOME en GALEGO

É domingo pola mañá e acabo de erguerme da cama... Mentras almorzo, bótolle unha ollada ao xornal. Desa ollada quero compartir con quen de vez en cando se pasa por aquí esta carta:

O GALEGO SERVE PARA ENTENDERNOS

Puxémoslle nome ás persoas: Suso, Maruxa, ... apelido: Vázquez, Nogueira, ... e alcume: o Bichoguizo, a Rachaoferro, ...
Puxémoslle nome ás nosas árbores: amieiro, freixo, ... e apelidos: Carballa da Rocha, Castiñeiro da Capela, ...
Botamos aturuxos, arroutadas, ... e damos colo, apertas, ...
Puxémoslle nome ás froitas: pexego, mazá, ...
Aos arbustos: silva, xesta, ...
Ás nosas herbas: camariña, herba de namorar, ...
Ás comidas: grelos, cacheira, ...
Puxémoslle nome aos insectos: vagalume, escornabois, ...
Aos peixes: xouba, ollomol, ... e aos mariscos: vieira, zamburiña, ...
Ás nosas praias: de Rodas, A Rapadoira, ...
Ás serras: O Larouco, A Capelada, ...
Aos montes: A Zapateira, O Galiñeiro, ...
Ás rochas: Pena Corneira, A Pedra de Abalar, ...
Aos ríos: Toxa, Xallas, ...
Aos pobos: Soutelo, A Peroxa, ...
Aos males: Mal de Ollo, O Arangaño, ...
Aos nosos medos: A Santa Compaña, O Negro Meigallo, ...
Aos nosos heroes: O Foucellas, Roi Xordo, ...
Aos monstros: Sacauntos, Fendetestas, ...
As vacas: Marela, Xeitosa, ...
Aos disfraces: Peliqueiro, Boteiro, ...
Aos sentimentos: morriña, agarimo, ...
Aos santos: A Franqueira, O Corpiño, ...
Ás nosas festas: A Rapa das Bestas, O Magosto, ...
Á música: os alalás, a chouteira, ...
Aos xogos: a billarda, a porca, ...
Ás partes do corpo: as costas, os xeonllos, ...
Aos paxaros: paporrubio, rula, ...
Ao vestido: saia, polaina, ...
e agora veñen que para que serve o galego, pois é obvio, PARA ENTENDERNOS.

E o que eu non acabo de entender é por que queren privarnos de todo isto?

Non señores non, esquezan as enquisas que xa bastante dano fixeron con elas, non busquen xustificarse nos seus resultados ... por que hai cousas que non se poden xustificar...

Como podemos sequera pensar en privar as xeracións futuras desta riqueza, da súa herdanza, da súa cultura... facerlles perder a súa historia... eu non o entendo....

Non quero sentir morriña da lingua, QUERO seguir picándome nas silvas, paseando entre os amierios á beira dos regatos, comendo xoubas e zamburiñas, escoitando as rulas, visitando a fervenza do Toxa ou a serra da Capelada, xogando a billarda, aledándome cada vez que vexo un escornabois cos seus cornos ao alto, sentindo agarimo polos meus, enchéndoos de bicos e apertas, ríndome coas historias do Foucellas, saboreando as mazás da maceira, os pexegos do pexegueiro ou os carolos da caroleira, tomando o leite da Marela ou da Gallarda, indo á Rapa das Bestas, ... e tantas e tantas cousas que ... non entendo, ou debería decir: "no entiendo" por que eu, en galego, entendo

Tecnoloxía ou metodoloxía??

En Educación, como noutras cousas, moitas veces é máis importante QUERER que PODER... Non sempre as escolas con máis recursos e máis punteiras son as mellores. Un bo profe/profa con ganas e entusiasmo é un mellor seguro.
Botade un ollo no seguinte vídeo porque, en algunhas escolas, non dista tanto da realidade.

Frato, 40 años con ojos de niño

É moi dificil pasar por Maxisterio e non ter escoitado falar de Tonucci...
É pedagogo e desenvolve un intenso traballo no ámbito da educación e da formación infantil.
A súa filosofía básase en darlle maior autonomía e poder de decisión aos nenos... Impulsou na súa localidade natal, Fano, a creación da Cidade dos nenos
Pero hoxe quero falar de Tonucci por outro motivo: fai xa 40 anos que creou as viñetas de Frato que nos amosan o mundo a través dos ollos dun neno.
A min persoalmente, gustanme moito e vexo as que aparecen publicadas na revista Cuadernos de Pedagogía.
Recentemente a editorial Graó ven de publicar un libro-álbúm: "Frato, 40 años con ojos de niño", que recolle unha escolma das mellores e máis coñecidas viñetas de Tonucci.
Se non coñecedes a Frato convídovos a facelo... para mín foi un gran descubremento...

Blogs: posibilidades de uso educativo

Igual que un neno vai dando os seus primeiros pasos na escola e aprende a escribir, a ler... eu vou dando os meus primeiros pasos no mundo dos blogs.

Fai nada, creei este ao que lle puxen por título “Cousas de Margosiña” e no que vou escribindo sobre as miñas experiencias, as miñas viaxes...

En resume, son novata... e aínda así, do que levo visto e, sobre todo, do que levo reflexionado, son capaz de apuntar algunha das posibilidades de uso dos blogs no ámbito educativo; posibilidades que se derivan, en gran medida, da gratuidade e da facilidade de uso dos mesmos.

E quero falar destas posibilidades en función dos 3 colectivos que considero máis importantes na educación:

· alumnos: para os nenos os blogs resultan un elemento atractivo que, incorporado nas aulas, desenvolve as súas capacidades. Que os alumnos manteñan un blog de aula significa que van aprender a traballar en grupo, a compartir, a buscar información...; van desenvolver as súas capacidades de expresión e comprensión, de análise e síntese de contidos..., van asumir responsabilidades..., en definitiva, van ser protagonistas do seu aprendizaxe e este aprendizaxe vai ser significativo

· profesores: para os profesores os blogs constitúen unha forma de compartir experiencias, recursos, reflexións...; resolver dúbidas; pedir consellos...

· familia: desde esta perspectiva, un blog de aula é unha invitación a compartir experiencias do e co neno, a participar dos proxectos que se desenvolven na aula, a dialogar, a comunicarse... Para a familia é unha ventá aberta ao que pasa na aula...

Ademais, os blogs achegan a tecnoloxía ás aulas dun xeito sinxelo e accesible a tódolos niveis e isto é moi importante nun momento no que a sociedade está avanzando, neste aspecto, a velocidades de vértigo (como se non, queremos formar individuos capaces na sociedade actual? Ensinándolle según os modelos e os modos de vida de fai anos?)

E moitas veces, poden ser os nenos máis hábiles que os propios mestres neste ámbito pero iso non debe servir de excusa, porque a escola debe ser un lugar onde todos aprendamos de todos

Blog: e iso que é...???

Resulta paradóxico que a estas alturas me plantexe que é un blog.
Si, paradóxico, porque o que agora mesmo estou escribindo vai aparecer publicado nun, no meu... e aínda que agora xa sei o que é un blog, non fai tanto tempo que os descubrin.
Para os que non o saiban, un blog é un diario na web. O termo proven das palabras web + log (web = rede + log = diario)
Tamén se chaman cadernos de bitácora, sobre todo, cando o autor escribe sobre a súa vida como se fose un diario.
É un sitio web no que un ou varios autores escriben os seus textos ou artigos, que se actualiza periodicamente e que admite comentarios referentes aos artigos publicados. Os artigos aparecen en orde inverso a súa publicación e poden incluir texto, imaxes, videos, enlaces...
Crear un blog como este é sinxelo. Hai servidores na rede - como Blogger, Myspace, Obolog e outros - que permiten crear un blog en poucos pasos de xeito gratuito. Proporcionan un aloxamento ou dirección web para o blog e unha interfaz que permite a súa xestión de xeito sinxelo.
Para blogs máis complexos, onde sexa necesario un control total sobre a súa funcionalidade, é precisa a instalación dun software de xestión de contidos.
Co blog creado logo só queda darlle continuidade...

Pensando, pensando non deixa de asombrarme a enorme cantidade de blogs que hai, xa só relacionados coa educación... dende inicios do século XXI que é máis ou menos cando surxiron. Isto lévame a reflexionar sobre a importancia que a sociedade actual lle da as TICs, importancia á que a escola non pode permanecer allea.
Xa non é posible imaxinar unha escola que lle feche as portas á tecnoloxía porque os nenos e adolescentes que enchen as aulas naceron e medraron rodeados de tecnoloxía, de Internet... Por iso son necesarios novos enfoques educativos que lle den cabida ás TICs nas aulas e que lle proporcionen aos alumnos as competencias necesarias para desenvolverse nesta sociedade.

blogs educativos

Recursos para a educación infantil

Enlaces educativos

Premio Edublogs